Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

Πως πρέπει να προσεύχομαι Θεέ μου;



Όταν στέκομαι στην προσευχή Θεέ μου να σου μιλήσω
συνήθως μου λέει ο λογισμός τι πρέπει να ζητήσω
μα αν εγώ προσεύχομαι σωστά ή λάθος δεν γνωρίζω
γι αυτό από τα βάθη της καρδιάς δίδαξε με σε ικετεύω. 

 Κάθε φορά που στέκεσαι στην προσευχή μπροστά μου
είναι στιγμή απέραντης χαράς για Μένα γλυκό παιδί μου
εσύ κι Εγώ, Πατέρας και γιος και κόρη της καρδιάς μου
εν αγίω Πνεύματι ένα γινόμαστε εμείς, αυτό είναι το θέλημα μου.

Να μου μιλάς στην προσευχή με πίστη στην καρδιά
όπως πάντα το μικρό παιδί στη γλυκιά μανούλα του μιλά
τότε είναι που σε παίρνω Εγώ στη θεϊκή μου αγκαλιά
και ακούω με πατρική προσοχή ότι παιδί μου εσύ ζητάς.

Εγώ σαν στοργικός Πατέρας και Θεός
ξέρω πάντα πιο είναι το καλό και το σωστό
γι’ αυτό και είναι εκ μέρους σου πολύ ευγενικό
να λες «γενηθήτω το θέλημα Σου», παιδάκι μου γλυκό.

Θέλω όμως και κάτι άλλο να προσέχεις πολύ και να τηράς
όταν θα επιθυμείς με Μένα στην προσευχή σου να μιλάς
στην καρδιά σου να μην έχεις ζήλειες, κρίσεις, πονηριά
γιατί του φθονερού την προσευχή δεν ακούει η δική μου καρδιά.

Όταν ακούω προσευχή
από μια ταπεινή και ευσπλαχνική ψυχή
η θεϊκή Καρδιά μου από χαρά σκιρτά
και μπόλικες ευλογίες σ’ αυτήν σκορπά.

Με ευφραίνει πολύ στην προσευχή να είστε ταπεινοί
ν’ αναγνωρίζετε τα λάθη σας και να ζητάτε συγνώμη από ψυχής
τότε εγώ ξεχνώ αυτά που με πικραίνετε πολύ και σας ευλογώ
γεμίζοντας τις παιδικές καρδούλες σας με το δικό μου άγιο φως.

Εκείνο που σαν Πατέρας σας επιθυμώ ακόμα πιο πολύ
είναι να μ’ εμπιστεύεστε παιδιά μου απόλυτα εσείς
γιατί πότε πρέπει και αν πρέπει ξέρω σαν Θεός μόνο εγώ
να εκπληρώσω ότι ζητάτε για να έχετε χαρά μ’ αυτό.

Την χαρά μου όμως δεν θα κρύψω όταν ακούω στην προσευχή
λόγια αγάπης από καρδιάς να βγαίνουν από μια παιδική ψυχή
είναι τότε που σαν Πατέρας ανοίγω διάπλατα τις πόρτες της αγκαλιάς
το μικρό σπλάχνο μου να κρύψω μες τα θεϊκά μου χάδια και φιλιά.

Printfriendly