Το ιαματικό μαργαριτάρι του ουρανού Παντελεήμων

Πολλά ακούσαμε και μάθαμε για τα σκληρά μαρτύρια που πέρασε για χάρη του πολυαγαπημένου μας Κυρίου Ιησού Χριστού το λαμπρό μαργαριταράκι του ουρανού και θαυματουργός άγιος Παντελεήμων.

Πολύ λίγα όμως ξέρουμε για κείνα που βοήθησαν τον μικρό Παντολέων, (έτσι λεγόταν πριν ονομαστεί Παντελεήμων από τον ίδιο το Χριστό), να γνωρίσει τον Θεό και να έρθει κοντά Του, αλλά και για ότι συνέβαλε ώστε να προχωρήσει ακόμα πιο πολύ και να φτάσει στο θυσιαστικό θεϊκό έρωτα.

Η αγία μητέρα του

Ο άγιος Παντελεήμων καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305).

 Μεγάλωσε σε μια οικογένεια με αρχοντική καταγωγή. Ο πατέρας του Ευστόργιος, ήταν πλούσιος και είχε σπουδαία θέση στα ανάκτορα της Νικομήδειας, μα παρόλο τον πλούτο του, ήταν πολύ φτωχός στο πνεύμα, αφού είχε μεγάλη αγάπη στους ψεύτικους θεούς και σε ότι αυτοί τον δίδασκαν, όπως τις ηδονές, τα πάθη και ότι ξεσηκώνει την σάρκα.

Η λατρεμένη του μητέρα Ευβούλη αντίθετα, ήταν όλος ο πλούτος του σπιτιού τους. Ήταν μια σπουδαία γυναίκα, κόρη ευσεβών χριστιανών, που τις μετέφεραν την πίστη τους και την μεγάλωσαν με τις αξίες της χριστιανικής μας λατρείας. Αξίες, που κανείς εύκολα δεν μπορεί να αντιληφθεί, αν δεν χτυπά η καρδιά του για τον Ιησού Χριστό.

Γεώργιος, το μυρωδάτο ρόδο της Ανατολής

(Απόσπασμα ομιλίας στον άγιο Γεώργιο, την ημέρα της γιορτής του)

……………..

Θα αφήσω όμως το μυρωδάτο ρόδο της Ανατολής, τον αγαπημένο άγιο μας Γεώργιο, ο ίδιος να μας μιλήσει και τον θεϊκό έρωτα που είχε στην καρδιά του για το βασιλιά μας Ιησού να αποκαλύψει:

Αδέλφια μου αγαπημένα, που αγωνίζεστε ακόμα στη γη, θέλω προσωπικά να σας μιλήσω για τη δική μου τη ζωή και πόσο αγάπησα τον βασιλιά της καρδιάς μας τον γλυκύ μας Ιησού. Τον βασιλιά της κάθε μιας ψυχής που αναζητά και αγωνίζεται να Τον κάνει δικό της βασιλιά, όχι μόνο με τα λόγια, όχι μόνο με τα έργα, αλλά και με ολόκληρη της την ζωή.

Να ξέρατε αγαπημένα μου αδέλφια πόσο πολύ Τον λάτρεψα! Πόσο πολύ Τον πόθησε η ψυχή μου! Πόσο πολύ Τον λάτρεψε η καρδιά μου! Πόσο πολύ Τον αναζήτησε ολόκληρη η ύπαρξη μου! Ποτέ δεν φοβήθηκα. Ποτέ δεν δίστασα να εκδηλώσω την λατρεία και τον θεϊκό μου έρωτα, παρά μόνο τις στιγμές εκείνες που ο ίδιος μιλούσε μυστικά μέσα στην καρδιά μου και μου έλεγε:

«Δεν ήρθε ακόμη η ώρα αγαπημένε Μου που θα θυσιαστείς για Μένα, γι’ αυτό κράτα καλά το μυστικό της αγάπη σου για Μένα κρυμμένο στην καρδιά σου και άφησε τη μυστικά να Με δοξολογεί. Μυστικά για τη γη, μα φωναχτά για τον ουρανό. Τόσο φωναχτά που όλος ο ουρανός να αντηχεί από τα ερωτικά σου γλυκόλογα, που αφού ξεκουράζουν την ψυχή Μου κάνουν όλο τον ουρανό να σε σκεπάζει.